In Noord-Frankrijk gaat dit weekend (19 mei 2018) het grootste aquarium van Europa open.  In1994 brachten we al met de Zilverhaai in groepsverband een bezoek aan  dit reusachtig aquariumcomplex. Dankzij een gigantische verbouwing is nu het overdekte zeedierenpark Nausicaá twee keer zo groot geworden. Onderdeel van de enorme uitbreiding is de toevoeging van een aquarium van maar liefst tienduizend kubieke meter.

Het gaat om de grootste aquariumtank in Europa en de op drie na grootste ter wereld, met een inhoud van bijna tien miljoen liter water. De bak water is twintig meter breed en vijf meter hoog. In totaal huisvest de toeristische trekpleister nu 17.000 kubieke meter aan aquaria. Er leven zo'n 58.000 dieren, waaronder mantaroggen, hamerhaaien en zeeschildpadden.

Andere nieuwigheden zijn een achttien meter lange onderwatertunnel en een virtual reality-beleving met potvissen. De werkzaamheden duurden twee jaar. Men verwacht dat een bezoek aan de vernieuwde attractie ongeveer vierenhalf uur duurt.

De renovatie, die 70 miljoen euro kostte, moet ervoor zorgen dat de bezoekersaantallen stijgen tot één miljoen per jaar. Nu zijn dat er nog 600.000. Nausicaá ligt in de Franse kustplaats Boulogne-sur-Mer, vlakbij de Belgische grens.

 

Heiko Bleher heeft vorige maand via internet een lovenswaardig initiatief opgestart.

 

BIOTOPE AQUARIUM Project is op zoek naar financiële steun van aquariumliefhebbers, professionals, industrieën en wetenschappers om het EERSTE INTERNATIONALE MULTIMEDIA-PLATFORM te bouwen dat 100% is toegewijd aan de promotie van het BIOTOPE AQUARIUM-concept door middel van aquatisch onderzoek, behoud van zoetwaterhabitats en educatie van de jongere generatie wereldwijd.

Lees meer: https://biotope-aquarium-group.com/

Een aantal internationale prominenten uit de aquaristiek hebben hun steun toegezegd:

  • Olga Baranovska, Okraïne
  • Heiko Bleher, Italië
  • Heiko Blessin, Duitsland
  • Philippe Chevoleau, Frankrijk
  • Hudson Crisanto, Brazilië
  • Hans-Georg Evers, Duitsland
  • Flavio Lima, Brazilië
  • Chris Lukhaup, Duitsland
  • Ivan Mikolji, Venezuela
  • Evgenia Moiseeva, Rusland
  • Michael Salter, Canada
  • Greg Wittstock, USA

De oproep voor hulp: http://igg.me/at/biotopeaquarium/shre

 

 

 

Onderzoekers van PXL en UHasselt hebben een revolutionaire methode ontwikkeld in de strijd tegen de Amerikaanse stierkikker - ook wel eens onterecht de brulkikker genoemd naar een slechte vertaling van het Engelse bullfrog.  Ze gaan de eitjes steriel maken en weer uitzetten als voedsel zodat het beestje onvruchtbaar wordt wanneer hij ervan eet. Het is de bedoeling volgend jaar de eerste stierkikkers in de vallei van de Grot Nete los te laten. Vermits een stierkikker tot 13 jaar oud kan worden, moet deze methode ervoor zorgen dat we uiterlijk binnen een kwarteeuw van de invasieve exoot verlost zijn.

Eerder verschenen: Nieuw-project-ter-bestrijding-van-de-brulkikker

 

De Australische regering gaat de komende jaren 500 miljoen Australische dollar (312 miljoen euro) investeren in het herstel van het Groot Barrièrerif.

Dat heeft minister van Milieu Josh Frydenberg gezegd. "Het gaat om de grootste investering uit de geschiedenis", luidt het.

Het geld zal gaan naar het herstellen van het rif, het verbeteren van de waterkwaliteit, het tegengaan van doornenkronen - zeesterren die zich voeden aan het koraal - en het resistenter maken van het koraal tegen hogere temperaturen en licht.

Het Groot Barrièrerif is 's werelds grootste koraalrif. Het beslaat net geen 345.000 vierkante kilometer voor de noordoostkust van Australië, en is sinds 1981 werelderfgoed. De laatste jaren heeft het echter te kampen met grootschalige verbleking, waardoor een derde van de koralen is afgestorven.

Frydenberg wees ook op het belang van het rif voor de Australische economie, vooral op vlak van toerisme. Het levert 64.000 jobs op en brengt jaarlijks 6,4 miljard Australische dollar (4 miljard euro) in het laatje. Bron Belga

 

Vivariumbeurs 2018 gaat door op zaterdag 24 en zondag 25 november in een nieuwe locatie.

Autotron Rosmalen in de Expodome (de grootste hal van het Autotron).
Adres: Graafsebaan 133,  NL-5248 NL Rosmalen

 

De glimlachende axolotl geeft zijn geheim prijs: het grootste genoom ooit ontcijferd
 

 

Onderzoekers hebben voor het eerst het hele genoom - het geheel aan genetische informatie - van de axolotl ontcijferd, de Mexicaanse amfibie met de mond die altijd lijkt te glimlachen. En wat blijkt? Het genoom is het grootste dat ooit in zijn geheel gesequencet werd. Aangezien de axolotl in staat is tot een wonderbaarlijke regeneratie van beenderen, spieren en zenuwen, en het niet duidelijk is hoe hij dat doet, is er heel wat belangstelling voor zijn genen.

Het genoom van de axolotl blijkt te bestaan uit 32 miljard basenparen, tien keer meer dan het menselijk genoom. Het is daarmee het grootste genoom dat ooit in zijn geheel ontcijferd werd.

De axolotl, die in het wild ernstig bedreigd is, wordt al meer dan 150 jaar in laboratoria gekweekt en bestudeerd. Hij heeft namelijk een opmerkelijk vermogen om geamputeerde ledematen opnieuw te laten groeien, compleet met beenderen, spieren en zenuwen. Hij kan ook wonden laten genezen zonder littekenweefsel te produceren, en hij kan ook beschadigde inwendige organen regenereren.

De salamander kan zelfs een verpletterde ruggengraat doen genezen, en maken dat die opnieuw functioneert zoals ze dat deed voor ze gekwetst werd. En het is dit vermogen, dat bij geen enkel ander dier in die mate voorkomt, dat maakt dat zijn genen op heel wat belangstelling mogen rekenen.

Herhalingen
Nu hebben onderzoekers het genoom gelezen met een genetische sequentie-techniek om hun analyse te doen, en vervolgens met een andere techniek om het "na te lezen", en te corrigeren op fouten. En daarmee hebben ze onderzoekers een instrument gegeven om de genen van de axolotl te bestuderen en te manipuleren.

"De technieken die in deze studie gebruikt zijn, zijn echt de allernieuwste", zei Ryan Kerney aan "The New York Times". "En de data die ze voortgebracht hebben, zijn ongelooflijk nauwkeurig voor om het even welk genoom, en al helemaal voor een genoom dat zo groot is." Kerney is bioloog aan het Amerikaanse Gettysburg College, en hij heeft veel gepubliceerd over de genetica van amfibieën. Hij was niet betrokken bij de studie.

Dit is het eerste genoom van een salamander dat volledig in kaart is gebracht. De reden waarom het zo lang geduurd heeft, is dat het zo veel zich herhalende delen heeft, volgens Elly Tanaka, senior onderzoeker aan het Research Institute of Molecular Pathology in Wenen en de belangrijkste auteur van de nieuwe studie. Die studie vroeg een enorme inspanning van de computers, en er moesten zelfs nieuwe technieken speciaal voor ontwikkeld worden.

Enorme veranderingen in RNA
"We willen de enorme veranderingen begrijpen in het RNA en de proteïnen die de cellen produceren om te veranderen van een volwassen cel naar een stamcel", zei doctor Tanaka. "Hoe kan een verwonding zo'n grote verandering  veroorzaken? Dat kunnen we niet begrijpen zonder te weten hoe de verschillende delen van het genoom gebruikt worden om de gedragingen van de cel te veranderen."

De onderzoekers hebben een aantal genen geïdentificeerd die betrokken zijn bij de regeneratie, en een aantal genen die alleen bij de axolotl voorkomen, maar er is nog veel werk te doen.

"Het avontuur begint nog maar juist", zei Tanaka. "Het voltooien van het genoom zal een boel mogelijkheden openen om te bestuderen hoe organismen regenereren. We zijn net zo opgewonden als de mensen waren toen ze voor het eerst het menselijk genoom ontcijferd hadden."

Ernstig bedreigd
De axolotl of de Mexicaanse salamander is in het wild ernstig bedreigd en mogelijk zelfs uitgestorven.  De axolotl kwam alleen voor in het Xochimilco-meer en het Chalco-meer in Centraal-Mexico. Het Chalco-meer is drooggelegd uit angst voor overstromingen, en van het Xochimilco-meer, dat nu in Mexico-stad ligt, blijven vooral nog een aantal kanalen over met kunstmatige eilanden, chinampa's genaamd, waarop aan landbouw gedaan wordt.

Onderzoek in 1998, 2003 en 2008 toonde dat er respectievelijk 6.000, 1.000 en 100 axolotls per vierkante kilometer leefden in het Xochimilco-meer, maar een vier maanden lange zoektocht in 2013 bracht geen enkel in het wild levend exemplaar meer aan het licht. Een paar maanden later werden er een paar gezien in kanalen in de buurt van Xochimilco, en Mexico-stad probeert nu de dieren te beschermen door schuilplaatsen te bouwen en de overblijvende en potentiële leefgebieden voor de dieren te beschermen.

In aquaria en lanoratoria worden axolotls evenwel al jaren gekweekt, en daar leven er nog heel wat exemplaren. Veel van die axolotl zijn wit, ze hebben leucisme, een gebrek aan pigmenten, of het zijn zelfs albino's, de wilde soort is daarentegen donker van kleur. Voor een salamander is de axolotl behoorlijk groot: volwassen exemplaren worden makkelijk 20 centimeter en kunnen zelfs 30 centimeter halen.

Opvallend aan de axolotl is dat hij neotenisch is. Hij ontgroeit nooit het larvestadium, het "kikkervisstadium". Bijna alle andere amfibieën verliezen hun kiewen als ze volwassen worden, ontwikkelen longen en gaan minstens gedeeltelijk op het land leven, de axolotl blijft zijn hele leven in het water en behoudt zijn kieuwen. In dat larvestadium wordt de axolotl wel geslachtrijp, en hij plant zich dus voort als "larve".
Bron;VRT Luc De Roy

 

 

Populatie van meest zeldzame vis is verdubbeld


Foto Reel Life Survey

Goed nieuws voor de oceaanwereld: in Tasmanië hebben duikers een nieuwe school van bijzondere vissen ontdekt. Het gaat om de Thymichthys politus, de meest zeldzame vis ter wereld. De ontdekking betekent dat de populatie van deze rode wezentjes als het ware verdubbeld is.

Er zwemmen genoeg vissen in de zee, wordt wel eens gezegd. Maar zowel op liefdesvlak als in het echt klopt die uitspraak niet altijd. Neem nu de Thymichthys politus, ook wel de rode handvis genoemd. Tot voor kocht dachten biologen dat er maar twintig à veertig van deze soort waren, waardoor het beestje de meest zeldzame vis ter wereld werd genoemd.

Nu lijkt het toch de goede kant op te gaan met de vis, die je herkent aan zijn rood-oranje kleur. Voor de kust van Tasmanië hebben wetenschappers van het Australische Institute of Marine and Antarctic Studies als bij toeval een nieuwe kolonie ontdekt. Na zo’n drie en een half uur onder water zag een van de duikers plots zo’n zeldzaam exemplaar. Uiteindelijk ontdekten ze dat de vis ronddobbert met zo’n veertig soortgenoten.

Opluchting
“Deze vondst is een ongelofelijke opluchting”, verklaart zeebioloog Rick Stuart Smith van de University of Tasmania enthousiast. “Nu is het aantal rode handvissen in één klap verdubbeld.” De onderzoekers denken ook na om een kweekprogramma op poten te zetten, om de toekomst van de visjes te verzekeren.

 

Door de opwarming van de aarde worden bij zeeschildpadden steeds minder mannetjes geboren. Aan het Groot-Barrièrerif is de toestand ronduit dramatisch, stelden onderzoekers vast.



Bij zeeschildpadden hangt het geslacht samen met de temperatuur van het zand waarin ze hun eieren leggen: hoe warmer het zand, hoe meer vrouwtjes uit het ei komen. In warmer zand worden ook meer jongen doodgeboren.

'Als de wereldwijde temperatuur zoals voorspeld met 2,6 graden Celsius stijgt tegen 2100, dan lopen veel zeeschildpaddenpopulaties het risico dat er veel jongen in het ei sterven en er alleen vrouwtjes worden geboren', staat in de vakpublicatie Current Biology.

Groot Barrièrerif
Bij de groene zeeschildpad, een van de belangrijkste zeeschildpadsoorten, is de situatie nu al dramatisch, stelde een team onder leiding van de Amerikaanse oceaandienst NOAA vast. Op de minder warme zuidelijke stranden van het Groot Barrièrerif is het overwicht van vrouwelijke jongen gematigd: ze zijn goed voor 65 tot 69 procent van alle jongen.

Maar bij de ongeveer 200.000 zeeschildpadden die op de warmere noordelijke stranden van het rif geboren worden, is de verhouding helemaal scheefgetrokken: maar liefst 99 procent van de jongen is vrouwelijk. Bij de volwassen exemplaren in die zone is ook al 86 procent al vrouwelijk.

 

 

Aan de Salvatoriaanse kust in de baai van Jiquilisco aan de Stille Oceaan zijn tussen de 300 en 400 zeeschildpadden dood aangetroffen.

 

Eind oktober waren de zeeschildpadden er aangespoeld. Wetenschappers van het ministerie van Milieu en de universiteit van San Salvador namen stalen om uitsluitsel te brengen over de massale sterfte.

Waarschijnlijk is de algensoort "rode gloed" verantwoordelijk voor de dood van de dieren.

 

Het is nog niet duidelijk hoeveel dieren er nu gestorven zijn. Volgens het ministerie kunnen de karkassen van de zeeschildpadden door de stroming ver weg zijn gedragen.

 

 

 

 

 

Duikcentrum TODI blaast een eerste kaarsje uit. Dirk Heylen en Wouter Schoovaerts leggen meteen mooie cijfers voor. Naast 20.000 watersportfanaten zakten in het voorbije jaar ook 125.000 ‘gewone’ bezoekers af, werden er 1.500 initiaties gegeven, en 50.000 gerechten geserveerd. De 2.000 vissen die bij de start in de watertank losgelaten werden, zijn intussen verdubbeld in aantal.

Meer vissen
In het duikcentrum Todi in Beringen zijn bij deze gelegenheid 6 grote kogelvissen uit Afrika uitgezet. Eén jaar na de opening telt het duikcentrum al meer dan 4000 vissen. Naast de 25 soorten die er aanvankelijk uitgezet werden, is het duikbassin inmiddels ook de habitat van enkele prachtige vissen die afkomstig zijn van Aquatopia en Sealife.

 

Zeer recent (31-10-2017) kwamen daar nog vijf Tretraodon mbu’s bij, dit zijn de grootste zoetwaterkogelvissen ter wereld. Vissen die tot 70 centimeter lang kunnen worden. Ze bewegen zich ook verticaal, zoals helikopters. Bovendien zijn ze erg nieuwsgierig. Als er duikers in het water zitten, zwemmen zij zeker op de eerste rij.
Als afsluiter van een succesvol 2017 werden ook nog vijf 70 cm-grote barbelen ofwel “Leptobarbus hoevenii” in het bassin gezet.

Nemo's Garden
In augustus werd ook een wetenschappelijk project 'Nemo's Garden' opgestart. Hierbij wordt nagegaan hoe er in de toekomst onder water op economische en milieuvriendelijke wijze gewassen kunnen geteeld worden voor menselijke consumptie. In deze ‘biosfeer onder water’ kweekt het duikcentrum nu onder meer trostomaten en basilicum.
TODI is de 4de internationale locatie voor dit project. De andere Ocean Reef Group onderwater tuinen bevinden zich in Italië, Californië en Dubai.

 

 

video TVL

 



Brussel, Koekelberg - Het Brussels Aquarium in Koekelberg houdt ermee op. “We zijn uitgeput door de onaflatende strijd”, aldus de uitbaters.

 

 

Over de precieze reden is nog niet veel bekend. Directeur Danielle Roose en conservator Pierre Demol spreken voorlopig liever niet met de pers. In een mededeling luidt echter dat beiden “uitgeput zijn door de onaflatende strijd”. “De lat kwam steeds hoger te liggen, vandaag onbereikbaar hoog”, klinkt het.

Danielle Roose en Pierre Demol startten 15 jaar geleden met de uitbouw van het Openbaar Aquarium Brussel. Sinds 2005 is het open voor het publiek. Jaarlijks ontving het zeldzame museum, gelegen in de schaduw van de basiliek van Koekelberg, soms tot 25.000 bezoekers.

Begin dit jaar kwam er vanuit het Aquarium al een noodkreet. De bezoekersaantallen zakten en de subsidies slonken de voorbije jaren van 81.000 euro tot 29.000 euro. Van sluiting was toen nog geen sprake. "Maar extra inkomsten zijn nodig, anders zal onze werking er onder lijden", klonk het toen.

Overnemers
Op 7 januari 2018 sluit het Aquarium nu dan toch de deuren. Tot dan valt er nog een glimp op te vangen van de meer dan 250 kleine soorten vissen, amfibieën en ongewervelden. Wat met hen zal gebeuren, is onduidelijk. Volgens onze informatie zouden de uitbaters zoeken naar overnemers of een eventuele bestemming voor de vissen.

 

Dubai wil zaken nog wel eens overdrijven.

Deze keer heeft men een oplossing bedacht voor de wachtrijen en ergernis bij de douane. Inderdaad, virtuele vissen. Een overdreven maar mooi stuk techniek. De lange rijen die je normaal voor de douaniers vindt zijn nu overdekt. Bij aankomst lijkt het of je door een gang in een aquarium loopt. Om je heen zie je de prachtigste vissen. Uiteraard sta je even stil om die te bekijken. Feitelijk is het precies andersom. De vissen zijn virtueel en bekijken jou als je naar hen kijkt. Zodra jouw afbeelding overeen komt met het beeld dat zij hebben mag je doorlopen. Is dit niet het geval dan neemt de oude en vertrouwde douanier u mee voor een fysieke controle.

Wat zijn de achtergronden bij deze virtuele vis?

Dubai heeft de drukste luchthaven ter wereld. Meer dan 80 miljoen passagiers op internationale vluchten doen Dubai jaarlijks aan. Men verwacht dat dit in 2020 zelfs 120 miljoen mensen worden. Als je dan bedenkt dat dit vliegveld in het Midden-Oosten ligt en er uiteraard de hoogste veiligheidseisen moeten gelden lijkt de douane een crime. De laatste metingen wijzen uit dat de gemiddelde wachttijd maar vijf seconden is, maar dat is voor de autoriteiten nog te lang.

De virtuele vissen zijn alleen beschikbaar voor reizigers die van tevoren digitaal hebben ingecheckt. Daarvoor is namelijk een gescand ID-bewijs met pasfoto nodig. Terwijl de reiziger door het aquarium loopt en de vissen bewondert gaan de vissen ook aan het werk. Het gezicht van de reiziger wordt vanuit verschillende hoeken gecontroleerd en vergeleken met de ingescande foto. Als alles goed is verschijnt aan het eind van het aquarium een bord dat u een prettige reis wenst. Mochten de virtuele vissen geen match constateren, dan wacht de menselijke douanier.

Deze nieuwe identificatiemethode zal eerst in 2018 beschikbaar zijn op de nieuwe terminal 3, waarna terminal 1 en 2 volgen. Bovendien kan men het aquarium decor en de figuren aanpassen, zodat er andere visualisaties getoond kunnen worden. Naast Dubai zullen de digitale vissen vanaf 2019 ook in de Australische luchthavens rondzwemmen.

 

Subcategorieën